In de NS-planner had ik al eerder die week gezien dat het vanaf Veenendaal een reis van ongeveer 3,5 uur zou gaan worden. Groningen is al ver, maar het stukje met de Arriva-boemel daar achteraan, van Groningen naar Uithuizen, duurt ook nog 35 minuten!
Ik wilde eerst de trein van 9.02 nemen, aangezien ik een dalurenkaartje had, dan zou ik er om 12.27 zijn. Maar ja, ik had ook nog het plan om het Groninger Museum te bezoeken die middag.
Zou me dat allemaal wel gaan lukken?
Aangezien ik vroeg wakker werd besloot ik die ochtend een enkeltje Utrecht bij te betalen om zo tóch een half uurtje eerder te kunnen vertrekken.
Steen en leesvoer voor onderweg lagen al klaar. 😊
Vlak voor ik wegging raadpleegde ik nog even de NS-planner.
Tot mijn grote schrik reden er géén treinen tussen Zwolle en Meppel! 😮
De vertraging kon oplopen tot een uur!!! "Nou ja", dacht ik, "maar goed dat ik dan een half uur eerder weg ga." (Om dus een half uur láter aan te komen dan eerst, grrr...)
En ja, zo ging het ook. In de intercity riepen ze om dat dat ze niet verder reden dan Zwolle vanwege een defecte spoorwegovergang, en dat er aan de achterkant van het station NS-bussen naar Meppel zouden vertrekken.
Nou, dat alleen al kostte mij een half uur extra tijd, want er stond een hele menigte mensen te wachten op deze bussen, die één voor één kwamen, en elke keer was het weer duwen en dringen en mopperen om een bus in te komen. 😓 Bah mensen, kan dat niet wat beschaafder? 😠
In bus 3 had ik eindelijk een plekje, bij toeval, want de bus stopte met zijn toegangsdeur bijna voor mijn neus en daarna werd ik als het ware 'vanzelf' naar binnen geduwd....pfff.
Ik hoop zoiets nooit meer mee te maken!
Ik vond een zitplaats helemaal achterin, in de hoek. Helaas zat er direct voor mij een vréselijk mopperende en scheldende man, deed de airco of blower het niet, en speelde mijn maag een beetje op..😵
Blij dus toen we eindelijk in Meppel aankwamen en ik de bus kon verlaten. Frisse lucht!
De 2 perrons die Meppel telt stonden echter ook bomvol met mensen...(?)
En er ging helemaal geen sneltrein verder richting Groningen, wat je zou verwachtten.
Zo'n 10 á 15 minuten moest ik wachten op de stoptrein naar Groningen. Ondertussen raasde er een intercity voorbij.....huh?! Die reden blijkbaar weer! Oh, was ik maar in Zwolle blijven wachten op de trein...😨
Uiteindelijk zat ik om 11.11 uur in een spiksplinternieuwe sprinter naar Groningen:
Misschien kon ik tóch nog de Arriva-boemel van 11.52 halen?? 😏
Dat bleek al snel een desillusie van mij te zijn, toen ik zag hoeveel tussenstations er waren....Hoogeveen, Beilen, Assen, Haren, Groninger Europapark....pfff.
Nee, helaas was ik pas om 12 uur in Groningen en ging mijn overstap pas om 12.22...
Wat dat betreft waren het wel weer leuke dubbele cijfers die op mijn pad kwamen. 😉
Ik had ook even de tijd om de stationshal van Groningen iets beter te bekijken...
Mooie tegeltjes! 😃
Misschien zou het straks lukken om in iets meer dan een half uur de steen te droppen in Uithuizen en ook nog snel het dorp te bekijken? (optimist 😊)
Uithuizen is niet heel groot had ik al op Google Maps gezien. En ik wist al waar ik de steen wilde droppen, namelijk bij het begin van het Jacobspad, bij de Heilige Jacobus de Meerdere kerk.
Bij deze kerk is een hek in de vorm van een Jakobsschelp, en die zit vast aan bakstenen pilaartjes, een prima 'sokkel' om een steen op te leggen! 😉
Om 12.57 kwam ik aan op het summiere station van Uithuizen, na een treinrit door een vlak weidelandschap, waarheen je ook keek. En waar ik mij met tussenstations als Sauwerd, Winsum, Baflo, Warffum en Usquert bijna in het buitenland waande! 😁
Maar er was zelfs internet in de trein.😊
En ik kwam tot de ontdekking dat ik in treinstel 322 zat....
(3+2+2=7! 😊)
Ik liep vrijwel linea recta naar de kerk die ik net noemde. Ik herkende het meteen van Streetview.
Het schelpenhek stond open en ik keek even rond bij het pelgrimsmonument dat daar staat...en ook een Jakobsschelp voorstelt.
Ook stond daar een bord met het eerste deel van de route van het Jacobspad.
En blijkbaar is dit ook een stempelpost voor een andere wandelroute, het Pronkjewailpad (?)
Het was verder rustig. aan de overkant van de kerk wat oudere lage statige huizen en links van de kerk een rij nieuwbouw. Als iemand net voor de ramen zou staan kijken, dan zou hij of zij mij 'iets' zien neerleggen en fotograferen.😊
Want dat was wat ik deed... Ik legde de steen neer op de rechter pilaar van het hek, maakte nog wat foto's en ging daarna op zoek naar enig teken van het Jacobspad zelf! Want mijn plan was het een klein stukje te gaan lopen, door het dorp heen.
Ja! Daar zag ik het, op de ophangpaal van een verkeersbord!
En daarna op twee lantaarnpalen....het was goed aangegeven.😊
Ik kwam nog een teken van Jakobus tegen, namelijk de Jacobikerk...
Ik stopte bij het wat grotere routebordje (rechtsonder op de volgende collage), waar je al zo'n beetje het dorp uit liep.
Ik had nog een trein terug naar Groningen te halen...
In Usquert stapte er een jongeman in korte broek in, met een grote plastic zak bij zich. hij plofte op het bankje tegenover mij neer en vroeg waar ik heen ging.... "Naar Groningen", antwoordde ik.
Hij zweeg verder.
Hij had grote uitpuilende ogen en zijn linker oog draaide de hele tijd weg. "Maar niet naar kijken", nam ik mij voor. Zijn armen zaten onder een schilferend eczeem en zijn wegdraaiende oog blijkbaar ook, want even later zat hij er voorovergebogen kijkend op zijn Iphone aan te pulken. De schilfertjes vielen op het zwarte scherm van de telefoon...
Ik kreeg nog met overtuiging te horen dat in de grote plastic tas een hele dure deken zat, een quilt!
Tja, dat was dus een vreemd half uurtje in de trein.😏
Tegen half drie liep ik het Groninger Museum binnen, om een kijkje te nemen bij het bontgekleurde 'glaswerk' van glaskunstenaar Dale Chihuly, uit Amerika.
Velen vinden de tentoonstelling fantastisch en lopen er mee weg. Voor mij was het 'wel mooi', maar ook een beetje overdadig of zo. Het boeide mij minder dan ik verwacht had.
Desalniettemin heb ik er een aantal mooie foto's kunnen maken!
En detail zaten er best prachtige plaatjes bij...😉
Een impressie:
Die terugreis verliep gelukkig wel geheel voorspoedig!
En toen was het wachten hè.
Afwachten of er wel of niet een reactie zou komen van de vinder van de steen die daar in Uithuizen, in het verre noorden, voor het oog zelfs van diverse mensen, lag te wachten op een bakstenen pilaar...
Zou hij wel gevonden worden?
Zou ik wel wat horen?
Wat nou, als zo'n mopperaar, of zo'n vreemde jongen, of een buitenlander die de taal niet spreekt hem zou vinden???
Maar gelukkig, op maandag 29 april kreeg ik een email! Van Ester. Ze woont tegenover de kerk en had op zaterdag mijn steen gevonden...😊
"Wat leuk en wat een prachtige steen", schreef zij mij.
Dan heeft hij dus toch twee nachtjes gelegen op die plek, voordat hij gevonden werd....bijzonder 😮
Blij dat ik een berichtje heb gekregen...
Dankjewel Ester!
Ondertussen ben ik begonnen aan het 2e mozaïek van dit project.
Sterker nog....hij is al klaar 😉 Binnenkort meer...
Hier alvast een glimpje:
"Your Walkingshoes"
Want....je trekt je wandelschoenen aan en gaat op pad...
Dropping van de 2e steen op 25 mei, wederom in het hoge noorden, maar dan in Friesland!
