Verslag van de 2e dropping-Art-day op 25 mei 2019

Bijna 3 weken na dato kom ik eindelijk toe aan dit verslag. Een beetje lang geleden, maar ik had nog steeds de ijdele hoop dat er een reactie zou komen van de vinders van de twee stenen die ik op 25 mei neerlegde in respectievelijk Sint Jacobiparochie en Leeuwarden.
Helaas, helaas, niets gehoord of gelezen. Niet in mijn mail, niet in mijn gastenboek, Facebook of Whatsapp, ook niet onderaan een blog...😢
Tja, zo gaat dat. Niet altijd komt er een reactie. Maar dit keer had ik nog wel een dubbele kans! 😮
Dat ik dit nog steeds doe, een mozaïeksteen neerleggen voor een 'eerlijke' vinder, komt doordat ik de meeste keren wél een reactie kreeg. Over het algemeen vrij snel na het droppen en vinden. Heel soms wat later, maar toch meestal wel binnen de twee weken. Met als uitzondering daarop de steen die ik in Gouda dropte in 2014 en vorig jaar, na ruim vier jaar dus, een mail over kreeg!
Waar ik maar mee wil zeggen: "Het kan en mag altijd nog!" 😃

Dan nu mijn verslag:
Op de 25e van de vorige maand ging ik met de trein op pad naar Friesland, met in mijn tas de twee dropping-mozaïekstenen.

Het was zaterdag, en dus kon ik al vroeg weg met mijn dalurenkaartje.
Om 7.02 uur vertrok ik van station Veenendaal-West.
De heenreis met de NS verliep een stuk voorspoediger dan de maand ervoor naar Uithuizen, ondanks dat ik ook nu weer gebruik moest maken van de NS-bus! Dit keer van Meppel naar Leeuwarden.
Deze 'snelbus' zou ook stoppen in Steenwijk en Heerenveen, maar die laatste werd geskipt omdat er al een andere bus heen ging. Wat onze praatgrage chauffeur, die volgens mij normaal gesproken op vakantiereisjes rijdt, wel fijn vond. Ik ook trouwens. 😄

(let op de roos! 🌹😊)

We kregen onder andere te horen dat hij helaas geen koffie kon serveren, en dat ze vroeger toch niet zó veel verkeersdrempels hadden!

De tijdwinst maakte voor mij uiteindelijk niet zo veel uit, want in Leeuwarden moest ik evengoed wachten op de Arriva-bus naar Sint Jacobiparochie.
Dat was bus 72, op perron J....de J van Jakobus! 😉

Buiten was het brrr koud met 14 graden. Dus ik heb nog even de hal bekeken van het station, hij had wel iets weg van die van Groningen. 😁

Gelukkig kon ik in de bus drie kwartier bijkomen van de kou. Ik zat pal boven de verwarming namelijk, die op volle toeren draaide!😅
De busreis voerde mij langs lieflijke, rustige Friese dorpjes en landerijen. Zo zie je nog eens wat.

Halte Oosteinde stapte ik uit, net als een slanke grijze mijnheer in hardloopkleding...er bleek een of andere 'run' te zijn in Sint Jacobiparochie! Gelukkig liep het niet langs de plek waar ik de eerste steen wilde droppen, maar misschien was het al een voorbode van wat de middag mij zou brengen in Leeuwarden. Een dropping op een zaterdag heeft een zeker risico. 😅

Ik liep het Oosteinde af en kwam al snel bij de 'Groate Kerk' en het monument daar, het officiële  vertrekpunt van 'het Jabikspaad', de Friese Jakobsweg. Het monument, een grote metalen boog van beeldhouwer Henk Rusman, staat symbool voor de tocht naar het oneindige...

Pal achter het monument waren werklui bezig in een tuin. Droppen bij het monument zelf was dus niet echt een optie, als ik dat al had gewild. Ik liep naar de kerk. Twee van de drie dubbele deuren stonden open. De meest rechter was de ingang naar het Pelgrimsinformatiecentrum. De andere herbergde achter glas een pelgrimstafereel met de tekst "Van Sint Jakobiparochie naar Santiago de Compostela". Het glas spiegelt op de foto wel heel erg om het goed te zien:

Ik liep en keek wat rond in de directe omgeving van de kerk, op zoek ook naar de wulk als richtingaanwijzer van het Jabikspaad. Op de weg die naar links liep als je voor de kerk staat kwam ik deze verbleekte versie tegen op een lantaarnpaal:

Maar gelukkig was er ook een betere versie op de weg achter de kerk 😊:

Een rondje om de kerk leerde mij dat deze een lage omheining heeft van glad gepolijst steen (graniet?), met daarin gefreesd diverse steden die je onderweg naar Santiago tegen komt. Beginnende rechts met Sint Jacobiparochie en eindigend links met Santiago de Compostela.

Ergens halverwege zag ik zelfs deze.....La Coquille!
Tja, daar moet zo'n route toch wel minstens langs gaan. 😉
Het ligt overigens in de Dordogne.

Uiteindelijk besloot ik de steen maar bij de pilaar naast de middelste deuren te leggen.

Dit werd niet de definitieve plaats! 😁

Vervolgens stapte ik naar binnen door de rechter deuren van de kerk. Hmmm, een hal, links een balie met niemand er achter. Op de balie wat folders en plantjes. Achter de balie een poster van Santiago en zo te zien oude pelgrimspaspoorten met stempels...

Rechts was er een smalle steile trap naar boven, met een pijl dat verwees naar het Pelgrimsinformatiecentrum. Ver boven, zo leek, klonken stemmen van ik denk een drietal mensen?
Ofschoon ik aanstalten maakte om de trap te beklimmen, was het net of  'iets' mij tegen hield....

....even later stond ik weer buiten 😅, bedacht mijzelf dat ik in mijn tas wat foldertjes had over dit project, en nog weer wat later lagen die foldertjes ineens binnen op de onbemande balie...😀
Van stilletjes stenen neerleggen wordt je een beetje stiekem, ik kan er niets aan doen...😉

Maar ook deze stiekeme actie heeft geen reactie ergens uitgelokt, of zo...
Toch té stiekem misschien. 😳

Aangezien er nog enige tijd was voor de bus weer terug ging naar Leeuwarden besloot ik een stukje van de route te lopen, beginnende bij de duidelijke wulk áchter de kerk.
Na een stukje dorpsstraat ging het pad al snel naar links een echt wandelpad op.
Toen deze uiteindelijk richting een weiland ging....en er eindeloos uit zag 😉, keerde ik weer om.

Op de terug weg kwam ik nog langs het "Jabikshuus" 😊

Ondertussen had ik voor mijzelf bedacht dat de stenen omheining eigenlijk een mooiere plek zou zijn voor de mozaïeksteen. Dus terug bij de kerk, waar de steen nog steeds onaangeroerd lag, verplaatste  ik de steen naar...ja, gut bij welke plaatsnaam moest ik hem neerleggen???
Dat werd mij snel duidelijk toen ik 'Leeuwarden' zag, de plaats waar de andere steen naar toe zou gaan.
Zo hebben ze een verbinding met elkaar! 😊

 Toen ik wegliep richting bushalte kwam er een meisje voorbij, ze liep rakelings langs de steen, maar zag niets. Bij de bushalte zelf, waar de bus nog even op zich liet wachten, kwam er óók een meisje aangelopen. Was het nou datzelfde meisje? Ik kon dat niet met zekerheid zeggen. Waar was ze dan in de tussentijd geweest? Ze rook in ieder geval zoet, naar snoepgoed. Ze likte aan een lollie en keek op haar mobiel. Samen wachtten we op de bus...


Een halte verder stapte ze alweer uit! Ze keek me even verwonderd aan toen ze naar buiten stapte... Ze zou toch niet...???? 😲

Zo, dat was dropping 1, (bent u er nog?), op naar dropping 2. 😊


In Leeuwarden stapte ik uit bij halte Spanjaardslaan, iets ten noorden van het centrum. Ik hoopte hier een stukje verder het Jabikspaad op te pakken en te volgen naar de Sint Jacobsstraat. Ik wist de route ongeveer. Ik liep langs de Noordersingel en kwam wat bijzondere dingen tegen:

Tegeltjes met een lelievorm die lijken op de Jakobsschelp !

Venetiaanse gondel op het water! 😲

Een beeld dat mij sereen en ingetogen voor kwam, kenmerk van het pelgrimeren...

En dan op nummer 66 de naam Holtz!

De familienaam van mijn moeder, met tz!

 Die kom je toch niet vaak tegen in Nederland...

Tekens van de Jabiksroute bleven echter uit. Geen gele wulk op een blauwe achtergrond was te zien.
Toch moest de route daar lopen, over de brug bij de Noorderweg. Ik zag wel andere wandelpadtekens. Die dan maar volgen???

 Het bracht mij in wijk 11, altijd een goed nummer voor mij. 😊

Ook kwam ik pal langs het Jakobijnerkerkhof, met de Jakobijnerkerk. Daar zit ook een naamsrelatie met Jakobus. Op de foto hieronder het 'Oranjepoortje'. Speciale ingang voor de familie Nassau.

De enigste wandelaanwijzingen die ik nu nog tegen kwam waren die van de NS!
Waar was die wulk toch???

Niettemin zat ik niet in de put hierover, ik volgde maar mijn gevoel.
En zo kwam ik bij "Bij de put"...😃
Waar ook daadwerkelijk een put staat!

Bij de put komen ze samen....
Put je troost hier, leef met zin...

Toch wel bijzonder, als je bedenkt dat ik eigenlijk op weg was naar de zeven putdeksels in de Sint Jacobsstraat! Ik denk namelijk niet dat de Jabiksroute langs "Bij de put" gaat. Wél langs die zeven putdeksels! 😄

Ondertussen werd het steeds drukker op straat, en waren er ook wegafzettingen:

Er bleek een heus Straatfestival bezig te zijn in het hele centrum! Met allerlei muziekpodia en optredens. Er liepen ook mensen verkleed rond.
Bij het begin van de Sint Jacobsstraat stond een groot podium, was er een informatiestand, en tegen de muur van de eerste huizen stonden allemaal toiletten! Eén ding werd mij duidelijk, dit werd de grootste uitdaging ooit om ongezien een mozaïeksteen te 'droppen'...pfffff.

Het had mij van tevoren best een mooie plek geleken, in de vensterbank van die eerste huizen. Ook omdat daar nog geen winkels zijn. Maar droppen tussen de wc's werd me toch te veel van het goede.
Plus de kans dat zo'n steen misschien zou verdwijnen in een afvalbak bij het opruimen van de stad na het feest. 😕


Dus heb ik eerst maar eens die putdeksels gefotografeerd:

Dat ging nog wel zonder al te veel delen van mensen er op. 😅

Voor wie het vorige blog niet gelezen heeft, over de putdeksels:

"De putdeksels verwijzen naar de zgn. Jabikspaad route, een wandelroute die loopt van Sint Jacobiparochie naar het pelgrimsoord Santiago de Compostella in Noord-Spanje. 
De Latijnse benaming voor Santiago de Compoststella is Campus Stellae, de titel van het kunstwerk. Ieder putdeksel beeldt een lichaamsdeel beginnend met de voeten en eindigend met het hoofd, gecombineerd met een schelp.Op het meest noordelijke in de Sint Jacobsstraat staat de wulk of kinkhoorn afgebeeld gecombineerd met de voeten. Het zevende en meest zuidelijke deksel heeft een afbeelding van de jacobsschelp gecombineerd het hoofd van de Heilige Jacobus. De Sint Jacobsstraat is onderdeel van de gehele route."
Uit: https://www.keunstwurk.nl/kunstobjecten/campus-stellae/

Daarna werd het een kwestie van op en neer lopen door die straat, en denken denken denken wáár zou het kunnen, en hóe dan??
Ik weet niet meer hoe vaak ik op en neer ben gelopen...
Op een gegeven moment dacht ik, 'misschien moet ik toch een rustiger straat uitkiezen'.
Dus ik teruglopen langs de Jabiksroute zoals ik dacht dat hij lopen moest. Kom ik weer uit, maar nu vanaf een andere kant, bij de Jacobijnerkerk! En wat zag ik daar? Dit bord:

Hier liep de route dus! 😊
Niet dat ik verder die wulk in de straat zag....
Maar hier was weer niet echt een goede plek voor de steen, niets om hem op neer te leggen.
En heel rustig was het er nou ook weer niet, want ook hier was een act/workshop aan de gang. Was wél een stille act, met koptelefoons voor de deelnemers.
De kerk zelf ben ik ook nog binnen geweest, maar ook daar geen geschikte plek voor mijn steen....

Dus toen maar weer terug naar de Sint Jacobsstraat. 😄
Langs net weer een iets andere route, en wat kwam ik daar tegen...?

Op de regenpijp: de wulk!!!

En daar vlakbij, ook nog weer een link naar mijn moeder die Elisabeth heette (met een s):

Terug in de Sint Jacobsstraat besloot ik na een poosje dralen en winkeltjes bekijken om op een van de bankjes voor een winkel te gaan zitten, wat te rommelen in mijn tas en dan de steen onverhoeds achter mij in de vensterbank van de winkel neer te leggen. Nu had niet elke winkel een bankje plus vensterbank, dus mijn keuze daarin was vrij beperkt. 😉
Het werd de vensterbank van 'Conceptstore Nørd', op nummer 15.
Een best leuke winkel met allerlei accessoires voor in huis, en waar je tevens koffie kon drinken...
(www.nord-store.nl)

En het lukte! En dat terwijl er pal voor mijn neus een man stond te luisteren naar de muziek die uit een zijstraat kwam. En hij draaide steeds maar wat rond en keek om zich heen... Tja, hihi.

Aan de overkant wachtte ik nog een poosje op dat ene ogenblik dat de straat wat minder vol zou zijn. Ondertussen kon ik mooi kijken en luisteren naar een muzikant even verderop...

En ja! Daar was even dat 'stiltemoment':

En nu komt het mooie....(nou ja)

Terwijl ik daar nog stond aan de overkant, zag ik vanuit mijn ooghoeken de (ik denk) eigenaar van Nørd de winkel uit komen, 

naar de steen kijken, 

('wat ligt dáár nou in míjn vensterbank?'), 

hem oppakken, 

het kaartje bekijken en lezen, 

met de steen naar binnen gaan....

Dus ik dacht, 'mooi die is gevonden!'

En ik weet niet hoor, maar bij iemand die in zo'n leuke winkel werkt, verwachtte ik toch wel een of andere reactie.... Maar helaas, niet gekomen...

Dus ik hoop maar dat deze mijnheer het toch leuk heeft gevonden dat die steen daar lag, en dat ik hem daar mee verrast heb, en dat de steen ergens een mooi plekje heeft gekregen....

En datzelfde hoop ik voor de andere steen, en de vinder of vindster daarvan in Sint Jacobiparochie.

Verder ben ik weer heelhuids terug gekomen, met wederom NS-snelbus en trein.

Deze bus was alleen wat minder snel. Hij kondigde van tevoren aan dat hij niet in Steenwijk zou stoppen en wat deed hij vervolgens? Juist....stoppen in Steenwijk...hobbel hobbel door het centrum en zo, kostte heel veel extra tijd, waardoor de trein in Meppel al weg was.... En zo deed ik er 4 uur over om van Leeuwarden naar Veenendaal te komen. Maar dat mocht verder de pret niet drukken hoor...😉

Nog 5 'droppingen te gaan' voor dit project.

De volgende is op 25 juni, in Roermond..... Lees op 24 juni mijn blog daarover. 😊

Het 3e mozaïek heet "Follow the Signs" en is nog in de maak.

Op Facebook en Instagram waren er al foto's te zien van dit proces.

Ook hier een glimp van wat het worden gaat:

1* Je bindt je schelp aan je rugzak

2* Doet je wandelschoenen aan en gaat op pad

3*Volgt de richtingaanwijzers met de schelp

4* .....

5*

6*

7*

Morgen op 25 mei weer dropping-day!

Het 2e mozaïek van Project "JaKobi-7" is klaar!
Het was even flink doorwerken afgelopen maand, want in die tijd ben ik ook nog 8 dagen op vakantie in Griekenland geweest. 😅
Het onderwerp van dit 2e mozaïek zijn wandelschoenen.

1* Je bindt je schelp aan je rugzak

2* Doet je wandelschoenen aan en gaat op pad

3* .....

4*

5*

6*

7*

Ook de droppingstenen bij dit mozaïek zijn gereed, dus ík kan morgen, zaterdag 25 mei, op dropping-pad. De NS is mij wederom niet zo goed gezind, want nu rijden er tussen Meppel en Leeuwarden geen treinen. 😟 (Zie ook het droppingverslag van steen 1 op 25 april j.l.)
Dat wordt weer een lange reis....

Je leest het trouwens goed, stenen! 😃
Aangezien het onderwerp van dit mozaïek wandelschoenen zijn, heb ik er dit keer niet één, maar twee stenen bij gemaakt, namelijk een linker- en een rechterschoen.
Op één schoen kun je niet lopen toch? 😉

"Your Walkingshoes"

(62 x 49 cm)

Detailfoto's:

Vorige keer ging ik naar het begin van het 'Jacobspad' in Uithuizen. Dit keer wil ik naar een ander begin van een andere Jakobsroute in Nederland. En dat is het 'Jabikspaad', de Friese Jakobsroute! 😊
Deze begint in Sint Jacobiparochie... "Santiago aan het wad" 😃

Dit pad eindigt trouwens net als het 'Jacobspad' ook in Hasselt, vanwaar je verder kunt op andere Jakobsroutes in Nederland en verder richting Santiago de Compostella.

Route van het Jabikspaad:

In het noorden maakt hij een lus zoals je ziet.
Je kunt dus vanuit Sint Jacobiparochi twee kanten uit blijkbaar. 😊
Linksom over Franeker, of rechtsom over Leeuwarden.
Dat past dan weer bij mijn droppingstenen met een linker- en een rechterschoen....😉

Als je informatie wilt over pelgrimeren, de route naar Santiago de Compostella, of gewoon over het Friese Jabikspaad, kun je terecht bij het Pelgrimsinformatiecentrum. Deze is gevestigd in de hal van de 'Groate Kerk' in Sint Jacobiparochie, en is geopend op elke 2e en 4e zaterdag van de maand van 11 tot 15 uur. Wat een toeval dat 25 mei op een zaterdag valt! De 4e zaterdag van deze maand dus...
Nou, misschien stap ik naar binnen. 😀

Hopelijk vind ik hier in de buurt een mooi droppingplekje voor steen 2a, de rechterschoen.

Daarna eens kijken of ik hier richtingaanwijzingen kan vinden van dit Jabikspaad!
Het teken van dit pad is overigens niet de Jakobsschelp, maar het is een andere schelp, een wulk.

Je ziet hierboven op de foto een kunstwerk van Henk Rusman, een soort metalen poort. Het is in 1998 geplaatst en  symboliseert de oneindig lijkende weg.
Hier begint officieel het Jabikspaad.

Ook in het stempel van Sint Jacobiparochie vind je de wulk terug.
Maar ook de Jakobsschelp!

De wulk staat dus op wegwijzers van het Jabikspaad.
Maar soms gaat hij ook vergezeld door de Jakobsschelp, als ik dit plaatje dat ik op internet vond mag geloven!

Na het droppen van de steen met de rechterschoen ga ik terug naar Leeuwarden. Met de bus, want als ik over het Jabikspaad naar Leeuwarden ga lopen dan kom ik niet op tijd aan....😏
(Ik zou die 37,2 km rechtsom naar Leeuwarden waarschijnlijk niet eens halen op 1 dag!😀)

De linkerschoen ga ik daar droppen, in Leeuwarden, in de Sint Jacobsstraat!

Bron: Facebook van "Sint Jakobsstraat Leeuwarden"

 foto van Ammer Omara

Uiteraard loopt hier het Jabikspaad doorheen.
Maar de Sint Jacobsstraat heeft nog iets anders bijzonders wat past bij "JaKobi-7", en ook bij wandelschoenen, want het is iets waar je met je voeten overheen loopt in deze straat! 😲😊
En dat zijn putdeksels..... Putdeksels als kunstwerk!
Op de foto hierboven zie je er vaagjes eentje helemaal vooraan.

In 2001 zijn in de Sint Jacobstraat 7 (!) putdeksels geplaatst met de tekst "CAMPUS STELLAE" en een gestileerde afbeelding van een schelp samen met een lichaamsdeel.
Ze verwijzen naar de Jakobsroute.

"De putdeksels verwijzen naar de zgn. Jabikspaad route, een wandelroute die loopt van Sint Jacobiparochie naar het pelgrimsoord Santiago de Compostella in Noord-Spanje. 
De Latijnse benaming voor Santiago de Compoststella is Campus Stellae, de titel van het kunstwerk. Ieder putdeksel beeldt een lichaamsdeel beginnend met de voeten en eindigend met het hoofd, gecombineerd met een schelp.Op het meest noordelijke in de Sint Jacobsstraat staat de wulk of kinkhoorn afgebeeld gecombineerd met de voeten. Het zevende en meest zuidelijke deksel heeft een afbeelding van de jacobsschelp gecombineerd het hoofd van de Heilige Jacobus. De Sint Jacobsstraat is onderdeel van de gehele route."
Uit: https://www.keunstwurk.nl/kunstobjecten/campus-stellae/


Campus Stellae is dus de Latijnse naam voor Santiago de Compostella.
Vanuit het noorden komend is de afbeelding op de 1e putdeksel dan de wulk samen met de voeten.
Je moet het maar zien...😉

Maar bijzonder is het wel!
Ook dat het er 7 zijn, ik wist toen ik begon aan dit project hier niets van...😮
De laatste putdeksel in de straat is de Jakobsschelp zelf, met het hoofd van Jakobus.
De schelp haal ik er moeiteloos uit, het hoofd is even puzzelen. 😊

Op dit ontwerp zie je het beter:

Ergens dus in de Sint Jacobsstraat ga ik steen 2b, de linkerschoen, droppen.
Ben heel benieuwd of dat een beetje onopgemerkt lukt, het is wel zaterdagmiddag dan!
En de Sint Jacobsstraat ligt midden in het centrum! 😊
Ik ga het merken morgen!!!

Ook hier weer even een overzichtje van het maakproces van

"Your Walkingshoes"

nr2 van Jakobi-7 

Tot het volgende blog weer....😏

Dat wordt het droppingverslag van Sint Jacobiparachie én Leeuwarden.

1* Je bindt je schelp aan je rugzak

2* Doet je wandelschoenen aan en gaat op pad

3*Volgt de .........met de schelp

4* .....

5*

6*

7*

Verslag van de 1e dropping van Project "JaKobi-7"

Twee weken plus vier dagen geleden alweer, dat ik naar het hoge noorden vertrok met de trein om de 1e steen van project JaKobi-7 te droppen in Uithuizen...

In de NS-planner had ik al eerder die week gezien dat het vanaf Veenendaal een reis van ongeveer 3,5 uur zou gaan worden. Groningen is al ver, maar het stukje met de Arriva-boemel daar achteraan, van Groningen naar Uithuizen, duurt ook nog 35 minuten!
Ik wilde eerst de trein van 9.02 nemen, aangezien ik een dalurenkaartje had, dan zou ik er om 12.27 zijn. Maar ja, ik had ook nog het plan om het Groninger Museum te bezoeken die middag.
Zou me dat allemaal wel gaan lukken?
Aangezien ik vroeg wakker werd besloot ik die ochtend een enkeltje Utrecht bij te betalen om zo tóch een half uurtje eerder te kunnen vertrekken.
Steen en leesvoer voor onderweg lagen al klaar. 😊

Vlak voor ik wegging raadpleegde ik nog even de NS-planner.
Tot mijn grote schrik reden er géén treinen tussen Zwolle en Meppel! 😮
De vertraging kon oplopen tot een uur!!! "Nou ja", dacht ik, "maar goed dat ik dan een half uur eerder weg ga." (Om dus een half uur láter aan te komen dan eerst, grrr...)

En ja, zo ging het ook. In de intercity riepen ze om dat dat ze niet verder reden dan Zwolle vanwege een defecte spoorwegovergang, en dat er aan de achterkant van het station NS-bussen naar Meppel zouden vertrekken.
Nou, dat alleen al kostte mij een half uur extra tijd, want er stond een hele menigte mensen te wachten op deze bussen, die één voor één kwamen, en elke keer was het weer duwen en dringen en mopperen om een bus in te komen. 😓 Bah mensen, kan dat niet wat beschaafder? 😠
In bus 3 had ik eindelijk een plekje, bij toeval, want de bus stopte met zijn toegangsdeur bijna voor mijn neus en daarna werd ik als het ware 'vanzelf' naar binnen geduwd....pfff.
Ik hoop zoiets nooit meer mee te maken!

Ik vond een zitplaats helemaal achterin, in de hoek. Helaas zat er direct voor mij een vréselijk mopperende en scheldende man, deed de airco of blower het niet, en speelde mijn maag een beetje op..😵
Blij dus toen we eindelijk in Meppel aankwamen en ik de bus kon verlaten. Frisse lucht!
De 2 perrons die Meppel telt stonden echter ook bomvol met mensen...(?)
En er ging helemaal geen sneltrein verder richting Groningen, wat je zou verwachtten.
Zo'n 10 á 15 minuten moest ik wachten op de stoptrein naar Groningen. Ondertussen raasde er een intercity voorbij.....huh?! Die reden blijkbaar weer! Oh, was ik maar in Zwolle blijven wachten op de trein...😨

Uiteindelijk zat ik om 11.11 uur in een spiksplinternieuwe sprinter naar Groningen:

Misschien kon ik tóch nog de Arriva-boemel van 11.52 halen?? 😏
Dat bleek al snel een desillusie van mij te zijn, toen ik zag hoeveel tussenstations er waren....Hoogeveen, Beilen, Assen, Haren, Groninger Europapark....pfff.
Nee, helaas was ik pas om 12 uur in Groningen en ging mijn overstap pas om 12.22...

Wat dat betreft waren het wel weer leuke dubbele cijfers die op mijn pad kwamen. 😉
Ik had ook even de tijd om de stationshal van Groningen iets beter te bekijken...

Mooie tegeltjes! 😃

Misschien zou het straks lukken om in iets meer dan een half uur de steen te droppen in Uithuizen en ook nog snel het dorp te bekijken?  (optimist 😊)

Uithuizen is niet heel groot had ik al op Google Maps gezien. En ik wist al waar ik de steen wilde droppen, namelijk bij het begin van het Jacobspad, bij de Heilige Jacobus de Meerdere kerk. 

Bij deze kerk is een hek in de vorm van een Jakobsschelp, en die zit vast aan bakstenen pilaartjes, een prima 'sokkel' om een steen op te leggen! 😉

Om 12.57 kwam ik aan op het summiere station van Uithuizen, na een treinrit door een vlak weidelandschap, waarheen je ook keek. En waar ik mij met tussenstations als Sauwerd, Winsum, Baflo, Warffum en Usquert bijna in het buitenland waande! 😁

Maar er was zelfs internet in de trein.😊 

En ik kwam tot de ontdekking dat ik in treinstel 322 zat....

(3+2+2=7! 😊)

Ik liep vrijwel linea recta naar de kerk die ik net noemde. Ik herkende het meteen van Streetview.

Het schelpenhek stond open en ik keek even rond bij het pelgrimsmonument dat daar staat...en ook een Jakobsschelp voorstelt.

Ook stond daar een bord met het eerste deel van de route van het Jacobspad.
En blijkbaar is dit ook een stempelpost voor een andere wandelroute, het Pronkjewailpad (?)

Het was verder rustig. aan de overkant van de kerk wat oudere lage statige huizen en links van de kerk een rij nieuwbouw. Als iemand net voor de ramen zou staan kijken, dan zou hij of zij mij 'iets' zien neerleggen en fotograferen.😊
Want dat was wat ik deed... Ik legde de steen neer op de rechter pilaar van het hek, maakte nog wat foto's en ging daarna op zoek naar enig teken van het Jacobspad zelf! Want mijn plan was het een klein stukje te gaan lopen, door het dorp heen.

Ja! Daar zag ik het, op de ophangpaal van een verkeersbord!
En daarna op twee lantaarnpalen....het was goed aangegeven.😊

Ik kwam nog een teken van Jakobus tegen, namelijk de Jacobikerk...

Ik stopte bij het wat grotere routebordje (rechtsonder op de volgende collage), waar je al zo'n beetje het dorp uit liep.

Ik had nog een trein terug naar Groningen te halen...

Om 12.35 was ik weer terug op het Uithuizer stationnetje, en 1 minuut later stapte ik in de trein.
In Usquert stapte er een jongeman in korte broek in, met een grote plastic zak bij zich. hij plofte op het bankje tegenover mij neer en vroeg waar ik heen ging.... "Naar Groningen", antwoordde ik.
Hij zweeg verder.
Hij had grote uitpuilende ogen en zijn linker oog draaide de hele tijd weg. "Maar niet naar kijken", nam ik mij voor. Zijn armen zaten onder een schilferend eczeem en zijn wegdraaiende oog blijkbaar ook, want even later zat hij er voorovergebogen kijkend op zijn Iphone aan te pulken. De schilfertjes vielen op het zwarte scherm van de telefoon...
Ik kreeg nog met overtuiging te horen dat in de grote plastic tas een hele dure deken zat, een quilt!
Tja, dat was dus een vreemd half uurtje in de trein.😏

Tegen half drie liep ik het Groninger Museum binnen, om een kijkje te nemen bij het bontgekleurde 'glaswerk' van glaskunstenaar Dale Chihuly, uit Amerika.
Velen vinden de tentoonstelling fantastisch en lopen er mee weg. Voor mij was het 'wel mooi', maar ook een beetje overdadig of zo. Het boeide mij minder dan ik verwacht had.
Desalniettemin heb ik er een aantal mooie foto's kunnen maken!
En detail zaten er best prachtige plaatjes bij...😉
Een impressie:

Ondertussen was het buiten heerlijk warm geworden en heb ik nog een klein rondje centrum Groningen gelopen met mijn neus in de zon. Op een bankje probeerde een buitenlandse man nog een gesprek aan te knopen, maar veel verder dan "beetje, beetje" kwam zijn Nederlands niet...en ik moest mijn trein terug naar Veenendaal halen 😊
Die terugreis verliep gelukkig wel geheel voorspoedig!

En toen was het wachten hè.
Afwachten of er wel of niet een reactie zou komen van de vinder van de steen die daar in Uithuizen, in het verre noorden, voor het oog zelfs van diverse mensen, lag te wachten op een bakstenen pilaar...
Zou hij wel gevonden worden?
Zou ik wel wat horen?
Wat nou, als zo'n mopperaar, of zo'n vreemde jongen, of een buitenlander die de taal niet spreekt hem zou vinden???
Maar gelukkig, op maandag 29 april kreeg ik een email! Van Ester. Ze woont tegenover de kerk en had op zaterdag mijn steen gevonden...😊
"Wat leuk en wat een prachtige steen", schreef zij mij.
Dan heeft hij dus toch twee nachtjes gelegen op die plek, voordat hij gevonden werd....bijzonder 😮

Blij dat ik een berichtje heb gekregen...
Dankjewel Ester!

Ondertussen ben ik begonnen aan het 2e mozaïek van dit project.
Sterker nog....hij is al klaar 😉 Binnenkort meer...
Hier alvast een glimpje:

"Your Walkingshoes"

Want....je trekt je wandelschoenen aan en gaat op pad...

Dropping van de 2e steen op 25 mei, wederom in het hoge noorden, maar dan in Friesland!