Eindelijk tijd voor een verslagje van de dropping van mozaïeksteen "Serendipity", afgelopen maand in Nijmegen.
Op zondag 25 augustus stopte ik steen "Serendipity" in mijn tas en ging op pad.
Eerst een stuk met de fiets dit keer, want voor richting Arnhem/ Nijmegen is het het beste om te vertrekken vanaf station Veenendaal-de-Klomp. Alleen is dat voor mij wel 20 á 25 minuten fietsen.
Dat was geen probleem, want wederom zou het behoorlijk warm worden die dag! Weliswaar niet de 38 graden die ik in Dordrecht en Roermond had, maar toch wel een graadje of 30! Zo in de vroege ochtenduren was het in ieder geval zonder jas of trui op de fiets al heel lekker!
Iets voor kwart over tien stapte ik in de trein, en om 10.47 was ik in Nijmegen...
Via de Stieltjesstraat en de Vredesstraat liep ik naar het Kronenburgerpark dat ik dwars overstak.
De Pijkestraat en het Glashuis brachten mij vervolgens pijlsnel bij de St. Jacobskapel!
Mijn geplande plaats van bestemming voor het droppen van de steen...
De kapel staat een beetje op een eigenaardige plaats zo in het hart van Nijmegen.
Het dateert uit de 15e eeuw toen het een onderdeel was van het niet meer bestaande St Jacobsgasthuis.
In 1965 werd het gerestaureerd. Het staat op een soort plein met nieuwbouw en oudbouw er omheen. En het is er héél rustig...😴
De kapel schijnt een ontmoetingsplek voor pelgrims te zijn, maar ik heb er geen één gezien hoor. 😉
De deur was ook dicht. Elke 2e zondag van de maand is er een oecumenische viering vertelt de website van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob mij. Tja, ik was er op de 4e zondag!....😏
Op de deur van de kapel prijkt een Jakobsschelp:
En ook in het glas-in-loodraam is een Jakobsschelp verwerkt...
Dat er een Jakobsweg loopt is te zien aan de zuil die voor de ingang staat 😃
Hier begint 'een Jakobsweg door het Rijnland' staat er op de zuil, van Nijmegen naar Keulen.
Aangezien de zuil bovenop scheef loopt, leek mij dit niet echt een geschikt droppingplekje.
Het was ook wat nauw en somber daar vlak voor de deur en ik had niet het idee dat hier vaak mensen kwamen, behalve dan misschien op die 2e zondag😉
Dus bekeek ik eens het plein dat er achter ligt, en wordt doorkruist door het straatje dat Papengas heet. Een leeg wit eivormig waterbassin prijkt op dit plein. Op satellietstand is het in Google maps goed te zien! 😊
Zittend op een bankje achter het bassin overzag ik het plein, waar echt verder niemand was zo vroeg op de zondagochtend. Mijn oog viel op de lantaarnpaal, die daar op een ronde stenen 'sokkel' staat.
Zou dat misschien een mooi plekje zijn? 😃
Ik vond hem er prima liggen! 😊
En terwijl ik mijn telefoon pakte om een foto te maken zag ik dat die wederom precies om 11.11 uur stond! Net als vorige keer in Dordrecht.
En je weet misschien wat men zegt over 11.11....? Als je dat ziet dan "is het goed" 😉
Helaas toch nog steeds geen reactie gekregen van een vinder of vindster. Misschien is de steen door een pelgrim meegenomen richting Santiago??? Niet dat dat een reden is om niet te reageren, tegenwoordig heeft elke pelgrim wel een gsm bij zich... Wat de vinder met de steen verder doet is aan hem of haar, ik vind het alleen maar leuk om te weten dát hij gevonden is, en dat dit gewaardeerd wordt, en evt waar de steen zich bevindt of zal bevinden. Tja, nieuwsgierig van aard heet dat geloof ik. 😊
Hij lag er in ieder geval mooi, en hij ligt er ondertussen niet meer, want mijn dochter die in Nijmegen woont heeft er op 21 september nog even gekeken.
De lantaarnpaal staat trouwens voor een of ander wijkcentrum, gesitueerd in een oud weeshuis.
Wat deed ik nog meer die dag, en kwam ik nog bijzondere dingen tegen?
Om 13 uur zou ik met mijn dochter ergens gaan lunchen, dus ik had nog bijna twee uur om rond te zwerven door het centrum. Gewoon mijn neus achterna...
Via de Lange Hezelstraat nam ik de Zuiderkerktrappen en kwam terecht bij de Stevenskerk en het Sint Stevenskerkhof.
Op het oude gebouw tegenover de kerk prijken de 12 apostelen...
Waaronder uiteraard Jacobus!
Door de oude poort in de foto hieronder, kwam ik op de Grote Markt, waar ik rechts om 'De Waagh' ging.
Via de Kannenmarkt en de Korenmarkt kwam ik op de Franseplaats, waar bierbrouwerij de Hemel gevestigd is in een van de oudste stenen gebouw van Nijmegen: 'Commanderie van Sint Jan'. Ik vind het daar altijd een beetje een 'oase' in de stad, met een gezellig ruim en (in de zomer) groen terras.
Tot mijn verbazing zit er ook nog een foodbar die "De Pelgrim" heet! 😃
Maar ik liep verder, want ja, ik had nog steeds tijd zat tot 13 uur.
Via de Peperstraat en de Grotestraat liep ik naar de Waal, waar het toch ietsje koeler was dan zo tussen de huizen. En dat was lekker, want de temperatuur was inmiddels al aardig aan het oplopen!
Bij het casino ging ik omhoog naar het Valkhofpark.
Van daar weer terug het centrum in waar in de Burchtstraat een of andere Middeleeuwse markt bleek te zijn?! Er liepen ook allemaal mensen verkleed rond in Middeleeuwse stijl.
Ik kwam zelfs 'de man met de zeis' tegen....😱
Ik kwam nogmaals op de Grote Markt, en ging wéér achter De Waagh langs, maar dit keer richting
Smidstraat. Aan het eind daarvan staat het standbeeld van Kitty de Wijze...
Op 22-jarige leeftijd gestorven in de gaskamers van Auschwitz. Ze is het symbool voor alle (honderden!) Nijmeegse joden die in de oorlog omgekomen zijn...
Wat leven we toch in een rare wereld......brrr 😔
Het beeld staat in een omheind perkje, waarin ook een gedenkplaat, met de tekst:
kom vanavond met verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaal ze honderd malen
alle malen zal ik wenen
(Leo Vroman)
Bovenop de plaat liggen steentjes/kiezels, eentje is vaag beschilderd...
Een mozaïeksteen zou er niet misstaan denk ik dan 😏
Ik liep verder door de Lange Brouwerstraat en kwam weer bij de Papengas uit.
"Zou de steen er nog liggen", dacht ik...😊
Já, ...tóen nog wel 😉
Na nog wat kleine omzwervingen,
...waarbij ik de 11 tegen kwam,
een 'Anthonis'poort naar de Waal,
een hart💗op een kastje op straat,
en poppenhoofdjes voor een raam in de Achter de Smitstraat...
....wachtte ik in de schaduw onder de oude poort tussen de Stevenskerk en de Grote Markt op mijn dochter voor de lunch!
Maar ik was niet de enigste die daar wachtte!!
Er stonden allerlei Middeleeuws verklede mensen, die blijkbaar in optocht richting die markt even verderop zouden gaan. Het was in ieder geval zeer vermakelijk!😃
En er kwam ook nog muziek bij!
Lekker geluncht nog met Jorina, heel toepasselijk op het terras van de Pelgrim, met een glaasje Hemels bier 😉
En al terug wandelend naar het station, na een korte bezichtiging van "De Kaaij" met Jorina 😊, kwam ik ook nog deze mozaïekbank tegen aan de noordkant van het Kronenburgerpark:
Helaas was de trein net vertrokken...
Op 25 oktober is de volgende mozaïeksteen-dropping van dit project.
(25 september ging niet door omdat ik ziek was.😵)
Dan hoop ik het 6e mozaïek af te hebben, "Passing Alto del Perdon" 😅
Sneakpreview...😎
